کؤی‌جغیز، اورتاجا، دالامان

اورتاجا، در شرق دریاچه دالیان، با طبیعتی حیرت‌انگیز که دریاچه کؤی‌جغیز را به مدیترانه وصل می کند. اولین مسیر دوچرخه‌سواری در اورتاجا خیلی سخت نیست. از نزدیکی رود دالیان شروع شده، به سمت جنوب ادامه یافته و از پلاژها و دریاچه سولونگور برمی‌گردد. در ضمن شما این فرصت را دارید که مسیر خود را تغییر دهید و به پلاژ ایزتوزو و خلیج‌های کارگیجاک و آشی بروید.

دالامان از جنوب با دریا و از شمال با جنگل احاطه شده است. دالامان ناحیه‌ای است که در آن، بعد از رنگ آبی دریا، رنگ سبز بیشتر از سایر رنگ‌ها به چشم می‌خورد. مسیر در این منطقه طبیعی خیلی طولانی نیست اما سربالایی‌ها و سراشیبی‌های زیادی دارد. اگرچه 12-13 کیلومتر آخر مسطح است اما شروع مسیر بسیار شیب‌دار است. آماده حرکت شوید!

این مسیر دایره‌ای را به دور دریاچه کؤی‌جغیز رسم می‌کند. مرتفع‌ترین قسمت آن حدود 190 متر ارتفاع دارد. دریاچه کؤی‌جغیز یک خلیج قدیمی مدیترانه‌ای است. آبرفت‌هایی که رودها طی سالیان با خود به اینجا آورده‌اند، این خلیج قدیمی را به دریاچه تبدیل کرده است. این مسیر همچنین از شهر باستانی کاونوس عبور می‌کند. شهر کاونوس کهن‌ترین محل اسکان در منطقه است.

رودخانه دالامان مرز بین منطقه اژه‌ و مدیترانه‌ را مشخص می‌کند. مسیر دوچرخه‌سواری کوهستانی کنار این رودخانه نیز با 229 کیلومتر طول، پس از ترسیم نوار مرزی شرق اورتاجا، تا ساحل ادامه می‌یابد. مسیر دوچرخه‌سواری از مرکز منطقه اورتاجا آغاز شده و پس از طی مسیر در بستر قدیمی و بستر جدید رودخانه دالامان تا ساحل ساری‌گرمه امتداد می‌یابد.

یووارلاک‌چای زیبایی‌ کشف‌نشده‌ای دارد که شما را مبهوت خود می‌کند. در کنیون توپ‌گؤزو واقع در منطقه‌ای بین شهرستان‌های کؤی‌جغیز و اورتاجا، رودخانه‌ای با آب بسیار سرد یخی قراردارد. دوچرخه‌سواری در این مسیر زیاد سخت نیست. در مجموع تا ارتفاع 302 متری صعود خواهید کرد. باید در گرم‍‌‌‌ترین روزهای تابستان به این منطقه سفر کنید، در آب یخ آن‌جا خنک شوید و در رستوران‌هایی که قزل‌آلای تازه آنها خیلی معروف است، غذا بخورید.

مسیری بین درختان سقز (عنبرسائل). درخت سقز (عنبرسائل) در مناطق محدودی از کره زمین رشد می‌کند: آمریکا ، چین و خوشبختانه در جنوب غربی آناتولی. نیمه اول مسیر از میان درختان سقز می‌گذرد. بعضی از قسمت‌های مسیر دقیقاً شبیه یک "جنگل" است! آبشار توپارلار واقع در شمال این مسیر، محلی ایده‌آل برای خنک شدن در ماه‌های تابستان است.

از کنار مقبره‌های سنگی شهر باستانی کاونوس و دیگر مقبره‌های سنگی موجود در منطقه، عبور می‌کنیم! در شهر باستانی کاونوس حدود 150 مقبره سنگی وجود دارد. پانزده مورد از این مقبره‌ها که به شکل یک معبد ساخته شده‌اند، به سبک معماری ایونیک، در دل سنگ‌های بزرگ کنده شده‌اند. در کیلومترهای بیست و هفتم و سی‌ام سربالایی‌های بسیار تندی وجود دارد. بقیه راه مسطح است!

ما بین دریای اژه و دریاچه کؤی‌جغیز هستیم! این مسیر از قله کوه اؤله‌مز عبور نمی‌کند. با این حال، وقتی به میانه راه رسیدید، وقتی تابلوی "K3-8" را دیدید به سمت چپ پیچیده و به سمت بالا ادامه دهید. پس از طی سه کیلومتر، به قله کوه که بیش از 900 متر ارتفاع دارد، می‌رسید.

کوهی را بین دریاچه کؤی‌جغیز، دریای اژه و شهر باستانی کاونوس تصور کنید. اسم این کوه اؤله‌مز است! این مسیر که بیشتر آن در سایه درختان است، منتظر علاقمندان دوچرخه‌سواری کوهستان (MTB) است! در اتمام کورس دوچرخه‌سواری 1089 متر ارتفاع خواهید داشت. در دو نقطه از مسیر، با میانگین شیب هفت درصد، در شش کیلومتر اول و بین کیلومترهای 25 و 30 صعود به این کوه سخت است.

ساندراس که به کوه چیچک‌بابا نیز معروف است، منطقه‌ای دیدنی و مرتفع می‌باشد که موضوعی بسیاری از افسانه‌ها شده است. قله کوه با ارتفاع بیش از2,295 متر، در تمامی فصول پوشیده ازدرختان کاج سیاه است. کوه ساندراس، محلی مناسب برای راه‌نوردی و ورزش‌های زمستانی است. مسیر دوچرخه‌سواری این منطقه به طول 84 کیلومتر و اختلاف ارتفاع ‌1993 متر، مقصد مناسبی برای علاقمندان است.

مرکز شهر دالامان، صعود به ارتفاعات، سراشیبی، سواحل مدیترانه، گؤجک، صعود دوباره به ارتفاعات، دوباره سراشیبی و دوباره دالامان! در پایین و دامنه‌ کوههایی که دالامان را از گؤجک جدا می‌کند، به طول 50 کیلومتر به جلو می‌رویم. یک چهارم اولیه راه آسفالت است، بقیه مسیر از جاده‌های جنگلی و کوهستانی عبور می‌کند.

کوه‌های دالامان با پوشش سبز خود، در منطقه‌ای وسیع، گسترده شده‌اند! اولین مکان استراحت در طول مسیر، روستای کایادیبی است که ویرانه‌های اوکتاپلیس و مقبره‌های سنگی در آن قرار دارد. نقطه پایان نیز روستای گورله‌ییک است که دارای مرکز رفتینگ (قایق سواری در رودخانه خروشان) است. این مسیر با 54 کیلومتر طول، طولانی‌ترین مسیر دوچرخه‌سواری کوهستان در دالامان و احتمالاً یکی از سخت‌ترین مسیرها است. اختلاف ارتفاع مسیر 1,138 متر است.

مسیر سربالایی، سراشیبی، سربالایی دوباره و سراشیبی دوباره. یافتن راه مسطح در این مسیر دشوار است. اما دامنه‌ها زیاد چالش‌برانگیز نیست. از دریاچه بکر در اورتاجا یعنی دریاچه سولونگور واقع در نزدیکی سواحل شمالی شروع کنید. در جاده‌های خاکی واقع در دامنه کوه کؤستن ادامه دهید.

کوه نوری‌بابا یکی از کوههای تپه‌ای منطقه است. مسیر در 10 کیلومتر اول مسطح است. اما بعد، سربالایی شروع می‌شود. با طی 13 کیلومتر، به قله کوه نوری‌بابا با ارتفاع حدود 850 متر می‌رسید. پس از تنفس هوای پر از اکسیژن در قله، می‌توانید مسیر بازگشت را شروع کنید. فرود از کوه زیاد سخت نخواهد بود.

فرهنگ کوچ‌نشینی (به ترکی یوروک) در منطقه توروس مرکزی و غربی جایگاه مهمی دارد. ریشه کلمه "یوروک" از فعل "راه رفتن" ("یورومَک" در ترکی) گرفته شده که به معنای "کوچ‌نشین" است. هنگام عبور از این مسیر که مورد استفاده عشایر توروس در غرب است، تا ارتفاع حدودا 1900 متری بالا می‌روید.