استانبول

 سلطان احمد، استانبول دو شاهکار دین و معماری که به اعتقاد امپراطوران بیزانس از صفات صلح و حکمت خداوند هستند، در استانبول وجود دارد. کلیسای ایا ایرینی به عنوان سمبل صلح الهی، قبل از کلیسای ایاصوفیه که سمبل حکمت الهی می‌باشد، ساخته شده است. این دو در زمان تأسیس شهر توسط امپراتور بیزانس کنستانتین بزرگ ساخته شدند و تا زمان سلطنت یوستینیان در قرن ششم بارها مورد مرمت و بازسازی قرار گرفتند. کلیسای ایا ایرینی واقع در حیاط کاخ توپکاپی، در دوران عثمانی مرمت شده و مجددا مورد استفاده قرار گرفت. تزئینات موزاییکی مسلماً قابل توجه‌ترین ویژگی کلیسای ایاایرنی است زیرا نمونه‌ای نادر از هنر شمایل ‌نگارگری است. مسجد بزرگ ایاصوفیه اولین بار توسط کنستانتین بزرگ در قرن چهارم و به عنوان کلیسا ساخته شد. سازه نهایی آن توسط امپراطور ژوستینیان ساخته شد و به عنوان کلیسای جامع و اصلی امپراتوری بیزانس به مدت 900 سال مورد استفاده قرار گرفت. این مکان در سال 1453 پس از فتح استانبول توسط سلطان محمد فاتح به مسجد تبدیل شد. پس از مرمت و بازسازی در دوران عثمانی و افزودن مناره توسط معمار سینان به آن و کسب ویژگی‌های معماری سنت اسلامی، ایاصوفیه به یکی از مهمترین آثار معماری جهان تبدیل شد. ایاصوفیه بعد از 70 سال خدمت به عنوان موزه، بار دیگر به مسجد کبیر ایاصوفیه تغییر نام و کابری داده شد و امروزه بازدید از آن به عنوان یک اثر ماندگار تاریخی برای عموم آزاد است.

کاخ توپکاپی، قلب اداری و مسکونی امپراتوری عثمانی، آثار مقدس بسیار ارزشمندی را در خود جای داده است که در "خاص اودا"، اتاق خصوصی سلطان نگهداری می‌شوند.اشیای ارزشمند حضرت محمد (ص) و اشیاء متعلق به پیامبران دیگر از جمله پیامبران موسی و یوسف و نیز دختر، داماد و اصحاب حضرت محمد (صلی الله علیه وآله) به همراه کلید کعبه از 500 سال گذشته تاکنون، در کاخ توپکاپی نگهداری می‌شوند. مهمترین این یادگارها، خرقه شریف حضرت محمد (ص) است که در زمان سلیم اول به استانبول آورده شد. یکی دیگر از یادگارهای مقدس، موهای ریش حضرت محمد (ص) است.

شهر باستانی بیزانسیون از شبه‌جزیره تاریخی تا شاخ طلایی امتداد داشت. نام "شاخ طلایی" از رنگ آن در هنگام غروب خورشید گرفته شده است. در سالهای اخیر، این منطقه از ساختمانهای مدرن پاکسازی شد و بسیاری از بناهای تاریخی آن مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته و به عنوان موزه افتتاح شدند. در اینجا چندین کلیسا و مسجد به همراه کاخی از امپراتوری روم شرقی وجود دارد. خانه‌ها و محله‌های قدیمی فضای بی‌نظیری به این شهر می‌بخشند.

از کاراکؤی و گالاتا تا میدان تقسیم در امتداد "گرند ریو د پرا" کاراکؤی واقع در کرانه‌های تنگه استانبول (بسفر) و درست روبروی شبه‌جزیره تاریخی استانبول به عنوان گذرگاهی بین استانبول باستان و استانبول معاصر عمل می‌کند. کاراکؤی به عنوان یک بندر اصلی و مرکز تجارت و حمل و نقل دریایی، محل تلاقی بسیاری از فرهنگ‌ها و باورها است. کلیسای سر کریکور لوسارویچ در گالاتا یکی از قدیمی‌ترین کلیساها در این منطقه است و قدمت آن به قرن چهاردهم برمی‌گردد. با اضافه شدن دو کلیسای مجاور به آن، چندین بار بازسازی شده است. دارای طرح باسیلیکا با یک شبستان که گنبدی با سقف مخروطی شکل دارد، است. صدها هزار روس که به دلیل وجود جنگ داخلی از امپراتوری روسیه بیرون رانده شده بودند، یک قرن پیش به استانبول پناهنده شدند و فرهنگ و آداب و سنن جامعه خود را نیز با خود به همراه آوردند. در میان سه کلیسای ساخته شده در بالای ساختمانهای بندر قدیمی کاراکؤی در قرن نوزدهم، سنت پانتلمون با نقاشی‌های دیواری و شمایل‌های خود بیشترین بازدیدکننده را دارد.  یک پیاده‌روی کوتاه از برج گالاتای قرن 13 تا خیابان استقلال شما را به کلیسای سنت آنتونی پادوا می‌رساند. این کلیسا به همراه کلیساهای کاتولیک سنت ماری دراپریس و مقدسین پیتر و پوئل در گالاتا، یکی از سه کلیسای لوانتین در بئی‌اوغلو است. کلیسای سنت آنتونی به سبک نئوگوتیک ونیزی بین سالهای 1906 الی 1912، توسط جولیو مونگری و ادواردو د ناری معماران ایتالیایی لوانتین طراحی شده است. وجود شخصیت‌های فضایی - اجتماعی پِرا نشان‌دهنده تمایلات و خصوصیات متمایل به غرب امپراتوری عثمانی است. گالاتا در دهه 1840 به یک بندر مهم تجاری تبدیل شده و کالاهای وارداتی به طور گسترده در ویترین فروشگاه‌های خیابان استقلال به نمایش گذاشته می‌شد. پرا همیشه یک مرکز مسکونی متنوع از نظر قومی بوده است. ساختار جمعیتی آن عمدتاً از لوانتین‌ها و یونانیان، ارمنی‌ها، یهودیان و ترک‌ها تشکیل شده بود. روس‌ها، بلغارها و چرکزها نیز بخشی از این تنوع قومی بودند. قدم زدن در در طول خیابان استقلال کنونی (گرند ریو د پرا)، فرصت بازگشت به استانبول چندفرهنگی قرن نوزدهم، جایی که باورها و فرهنگ‌ها با هم عجین شده بودند را برای گردشگران فراهم می‌کند. کلیسای ارمنی سه آلتار (کلیسای ارامنه سرپ یرورتوتیون، کلیسای سه هوران)، طراحی شده توسط گارابت بالیان، حمامجی‌باشی میناس آقا و هوانس سروریان، از آثار چشمگیر منطقه هستند. کلیسای یادبود کریمه که با نام کلیسای مسیح نیز شناخته می‌شود، یک کلیسای انگلیس در قرن نوزدهم با معماری بی‌نظیر گوتیک است. بزرگترین کلیسای موجود در خیابان استقلال، کلیسای ارتدکس یونان (تثلیث مقدس) در انتهای این خیابان و نزدیکی میدان تقسیم، میدان اصلی شهر است. این بنا در قرن نوزدهم ساخته شده و اولین کلیسای گنبدی است که از زمان بیزانس تاکنون احداث شده است.