دریای اژه

دریای اژه با جزایر زیبا، خلیج های کوچک زیبا و خط ساحلی جذاب، مورد علاقه همیشگی گردشگران از سراسر جهان بوده است.

آبهای دریای سیاه که از دردانل و جریانهای زیر سطحی آن می آیند و سرشار از نمک های غذایی، اکسیژن و پلانکتون هستند، بر زندگی دریایی در شمال تأثیر مثبت می گذارند. اگرچه دریای اژه به لحاظ اکسیژن غنی است، اما دارای میزان فسفات و نیترات کمی است. بنابراین، قسمت جنوبی از نظر ماهی یکی از فقیرترین دریاهای جهان محسوب می شود. با این حال، در منطقه جنوبی دریا، اسفنج یکی دیگر از خطوط کاری است که در طول تاریخ دارای اهمیت بوده است. ساردین ماهی اصلی دریای اژه است.

نام «اژه» از اساطیر آمده است. ترک ها زمانی دریای اژه را «دریای جزایر (به ترکی آدالار دنیزی)» می نامیدند. دریای اژه آب و هوای مدیترانه ای معمولی دارد. ازمیر، کوتاهیا، موغلا، مانیسا، آیدین، اوشاک، افیون کاراحیصار و دنیزلی استانهایی هستند که در منطقه اژه قرار دارند. تابستانهای اینجا گرم و خشک است و استانها برای تعطیلات تابستانی محبوب هستند.

دریای اژه یکی از زیباترین مناطق جهان و پر از زیبایی های پنهان است. بدروم، فتحیه، مارماریس، دالیان، گوجک و الودنیز از جمله مقاصد فراوانی هستند که شما را فریفته خود خواهند کرد.

یکی از زیباترین مکان ها برای رفتن به دریای اژه جزیره بوزجاآدا است. در این جزیره اقامتگاه های بسیار و رستوران هایی برای لذت بردن از غذاهای محلی وجود دارند. دریا در این جزیره فوق العاده است، و غروب خورشید واقعاً فراموش نشدنی است. از چاناکاله و گییکلی می توان به بوزجاآدا رسید.

شهر باستانی افسوس، واقع در منطقه سلجوق ازمیر، یکی از محبوب ترین مکانهای باستانی ترکیه است. اِفسوس در دوران باستان با معبد آرتمیس، یکی از عجایب هفتگانه جهان باستان مشهور بود. این شهر که به عنوان «اولین پایتخت بزرگ آسیا» شناخته می شود، در سال 2005 در فهرست میراث فرهنگی یونسکو قرار گرفت. ساخت شهر باستانی افسوس، پایتخت تمدن های باستان، به سال 8000 قبل از میلاد برمی گردد. همانگونه كه در خانه مریم مقدس، كه زیارتگاهی برای مسیحیان و بعداً مسلمانان محسوب می شود، مشهود است، پس از دوران باستان، اهمیت افسوس همچنان به عنوان مركز مهمی ادامه یافت.